വീത്‌ – കവിത: ഉമ രാജീവ്

വീത്‌ – കവിത: ഉമ രാജീവ്

SHARE

ചിരവത്തടികൊണ്ട്‌
ചതഞ്ഞു ചത്തവൾ
മച്ചിൻ വട്ടത്തിൽ
തൂങ്ങിയാടിയോൾ
കഴുത്തിൽ കലംകെട്ടി
കയത്തിൽ ചാടിയോൾ
കറുത്തു നീലിച്ച്‌
മരച്ചു പോയവൾ
പപ്പായത്തണ്ടിൻ
മരുന്നു നീറ്റിയോൾ
മുല കഴച്ചവൾ
മുറിച്ചുണ്ടുള്ളവൾ
മരപ്പൊടിക്കനൽ
ഭസ്മമാക്കിയോൾ
മണിനെല്ലൊന്നിനെ
മുലപ്പാലാക്കിയോൾ
വരികയാണെന്റെ
ജനാലപ്പുറത്ത്‌
പകുതിരാവിന്റെ
കൊടുംപുഴുക്കത്തിൽ
പലകളികളിൽ പെടുകയാണവർ
പലചുവടുകൾ, പല വായ്ത്താരികൾ
പലനിറച്ചേല, പല കുപ്പായങ്ങൾ
പതിയെ ചുവടുവച്ചാടുകയാണവർ
ചെറുതായ് പകലൊന്നു മുരടനക്കുമ്പൊളേ
മുറിമീശ കോതി തറച്ചുനോക്കുമ്പൊളേ
പലയിടങ്ങളിൽ പലതരങ്ങളിൽ
പലകാലങ്ങളിൽ പലദേശങ്ങളിൽ
അവർ ശീലിച്ചെടുത്ത നൈപുണ്യ
വഴക്കമോടേ മറയുകയാണവർ
പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു പതിവിൻപടി ഞാനും
കടുംകാപ്പിക്കലം അടുപ്പിൽ കേറ്റുമ്പോൾ
കരിപിടിച്ചയെൻ പാതേമ്പുറത്തിലെ
കടലപ്പുഴുക്ക് നുരയും കുടംകള്ള്
കരിംചാത്തൻ മുളകിൽപെരണ്ടത്
ഇലക്കീറാൽ മറച്ചതു നീക്കാതെ
തൊട്ടുനക്കാതെ പകർന്നെടുക്കാതെ
പറ പെണ്ണുങ്ങളെ പോയതെങ്ങോട്ട്‌??
പഴയകുപ്പായം അഴിഞ്ഞുവീണിട്ടും
പറഞ്ഞവരെല്ലാം മറന്നുപോയിട്ടും
പൊളിഞ്ഞുവീണില്ലെ
പുഴുത്തുതീർന്നില്ലെ
കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിലെ
പുരുഷപ്പേടികൾ??

Comments

comments